Dej chwile spokoju...
Choć chwilke spokoju... Juz święta o chwile. Panie Bozicku jesce nie narodzony dej chwilusie spokoju. Niech juz przestanom pyscyć jedyn na drugiego strasyć sie niewolom, pokozować ZOMO, wołać o kore śmierzci, i wmowiać nom że nos sprzedajom. Kto? Komu? Za kielo? Całom Ojcyzne, cy po kawołku?
Nie syćko złoto co się śkli
Cytom ksiązecke Ludwiny Jarząbek „Ukwalowania o zyciu i świecie”, teroz wydano, jesce świyzo. Cytom i świyrscki w ocach mom. Cięzkie zycie miało babiątko! Boze mój! Narzykos babko na malućkie biydy, a Ludwina to miała dopiyro cięzko!
W poczekalni
– Widze kumoter, ze cytocie stare gazety.– No hej, lezała haw na oknie to biere i cytom, na samym wiyrchu pisom, ze w Mieście znaleźli groby w parku. Przecie to nie tajemnica, jako dziecko widzioł jo jak tam grzebali jakichsi woznych, pewnie wojoków ruskich. Przecie nie ino jo, bo zgracha wszystko widzi i wszędy sie wsturzy i widzieli my jak piyknie ubrani wojoki w szynelach, okrągłych copkach strzylali na wiwat.
Kasia, Kasiunia
Katarzyna to piykno baba. Kozdo jedna i cysto jak lelija, jako i jyj patrónka. Kaśki przewoźnie bogate i scyre.
Nase śmieci
Cy mozecie zrozumieć młodzi ludzie, ze downiyj we wsi nie było śmieci? Moze w miastach były, ale po wsiach ani skrowecka.
Dziękuje Wom
Morciński miesiąc zacon sie ładnie. Pogoda, słonecko, ludzie zodziywajom kaboty, listecki z drzew lecom złoto, zółto, cyrwono. We wtorek na nasym smentorzu kwiotek na kwiotku, świateł za kilkadziesiąt tysięcy, aut przeróznych jak mrowiec, ani nie trza policjanta, same sie pilnujom. Pogoda ducha naokoło. Przodkowie lezom cicho w bunkrach, ksiądz godo kozanie, dziękuje Panu Bogu za pogode.

