Paul McCartney. "Standing...”
Opisanie tego, co po rozpadzie The Beatles Paul McCartney zagrał oraz zaśpiewał, co nagrał, co osiągnął i czym go uhonorowano, jest po prostu niemożliwe, bo wymagałoby osobnej książki, więc jedynie dorzucę, że w pewnym okresie postanowił się także sprawdzić jako twórca muzyki poważnej.
Muse "Showbiz”
Pierwsze cztery lata (1994 – 1998) istnienia brytyjskiego tria Muse (Matthew Bellami – śpiew, gitara, klawisze; Dominic Howard – bębny i Christopher Wolstenholme – bas) to uporczywa walka o przetrwanie jego muzyków, próby i szukanie „szansy”.
The Mission "Neverland”
Ponieważ o The Mission już gawędziłem, i to całkiem niedawno, to bez żadnych ceregieli przejdę od razu do ciągu dalszego.
The Waterboys "Dream Harder”
Po dekadzie (1983–1993) sporej popularności, przejściu od folk-rocka do niemal czystego folku, po wydaniu pięciu długograjów („The Waterboys”, „A Pagan Place”, „This Is The Sea”, „Fisherman’s Blues”, „Room To Roam”), po wylansowaniu tak znanych hitów, jak „The Big Music” i „The Whole Of The Moon” oraz po bardzo licznych zmianach personalnych (tylko w tamtych latach przez The Waterboys przeszły aż 24 osoby), Mike Scott zdecydował się na powrót do bardziej rockowego rocka i wraz z 26 (!) muzykami sesyjnymi przygotował kolejny krążek długometrażowy.
Jethro Tull. "Roots To Branches“.
Po wydaniu w 1991 r. (omówionej już w tym cyklu) płyty "Catfish Rising” Ian Anderson i jego często zmieniający skład zespół, Jethro Tull, sporo występował, a potem zajął się przygotowaniem pomnikowej składanki (niektóre utwory na nią było nagrane powtórnie) z okazji 25-lecia grupy.
Ritchie Blackmore's Rainbow
W 1989 r., zawsze traktujący bardzo serio to, co robi Ritchie Blackmore, nie mogąc zaakceptować luzackiego (jak uważał) podejścia do pracy Iana Gillana, doprowadził do wyrzucenia go z Deep Purple. W efekcie wokalistą zespołu został Joe Lynn Turner. Rok później pozostali muzycy grupy i menedżer zdecydowali, że do Purple musi jednak wrócić Gillan.
Roy Orbison "Mystery Girl“
Roy Orbison urodził się23.04.1936 r. w Vernon, w Teksasie. Mały Roy dotknięty był poważną wadą wzroku, co zmuszało go do noszenia okularów ze szkłami jak denka od butelek, a w efekcie przebytej żółtaczki miał bardzo ziemistą cerę.
Black Sabbath "Tyr”
W 1986 r. leader Black Sabbath – Tony Iommi wziął się do nagrywania kolejnego krążka swojego zespołu. Praca szła jednak jak po grudzie, bo co chwilę ktoś kogoś zastępował lub odchodził. Koniec końców został wydany w grudniu 1987 r. jako "The Eternal Idol”. Jedynym pozytywnym aspektem z nim związanym było to, że w ostatecznej jego wersji, partie wokalne zaśpiewał bardzo dobry wokalista – Tony Martin.

